گرم شد ز سوز من، محفل طرب جویان

ای که چون صدف ما را، در کنار پروردی

با گهر فروشانم، از چه آشنا کردی؟

هیزم زمستان شد، گلبنی که پروردی

بر سر تو می بینم، پای هرزه پویان را

چون چمن به هر صحرا، دامن از چه گستردی؟