آتشی ولی دوری، بوسه یی ولی سردی

نوبهار می آرد، گل به هدیه بستان را

ای تو نوبهار من! بهر من چه آوری؟

جان بی نصیبم را بهره یی نمی بخشی

در نگاه خاموشش راز عاشقی گم شد

ای نگاه مشتاقم! از پی چه می گردی؟

شکوه کم کن ای سیمین زانکه همچو اشک من