ای نگاه مشتاقم! از پی چه می گردی؟

جان بی نصیبم را بهره یی نمی بخشی

آتشی ولی دوری، بوسه یی ولی سردی

در نگاه خاموشش راز عاشقی گم شد

شکوه کم کن ای سیمین زانکه همچو اشک من

آفریده رنجی، پروریده دردی.