دیدم که نهانی نظرش با دگران بود

آن دیده که با مهر به سویم نگران بود

آن اختر تابنده - که پنداشتمش عشق-

تا سوی من آمد چو شهابی گذران بود

بشکست مرا پشت ز سردی که به من کرد