در پرده خاموشی دل خفته سرودم

بر آتش من ریخته خاکستر ایام

دیگر ندهد کس خبر از بود و نبودم

بی چنگی ی خود چنگم و بی نایی ی خود نای

چون غنچه نشکفته، به عالم نظرم نیست

نرگس نشدم، چشم تمنا نگشودم

در خود زده ام دست، سبو رهبریم کرد