نرگس نشدم، چشم تمنا نگشودم

بی چنگی ی خود چنگم و بی نایی ی خود نای

در پرده خاموشی دل خفته سرودم

چون غنچه نشکفته، به عالم نظرم نیست

در خود زده ام دست، سبو رهبریم کرد

وز خود شده ام مست، ز می پند شنودم

چون عودم و خود سوختنم رونق بزم است