در خود زده ام دست، سبو رهبریم کرد

در پرده خاموشی دل خفته سرودم

چون غنچه نشکفته، به عالم نظرم نیست

نرگس نشدم، چشم تمنا نگشودم

وز خود شده ام مست، ز می پند شنودم

چون عودم و خود سوختنم رونق بزم است

چون شاخه تر، کس نشد آزرده ز دودم