آب حیات از عشق تو در جوی جویان می رود

سودای تو در جوی جان چون آب حیوان می رود

عالم پر از حمد و ثنا از طوطیان آشنا

مرغ دلم بر می پرد چون ذکر مرغان می رود

بر ذکر ایشان جان دهم جان را خوش و خندان دهم