سیمین! منال کاینجا، چون شاخ گل نروید

کز صخره های تهمت، دل را حذر نباشد

در شام غم که گردد، همراز و همدم من؟

اشکم اگر نریزد، آهم اگر نباشد

چون دانه هر که چندی خاکش به سر نباشد.