چو خبر نشد که سروم، به سر که سایبان زد

بفرست نامه سویم، که به سبزه زار خطش

ز لب لطیف رنگین، گل بوسه می توان زد

به خدا که سایه غم، ز سرم نمی شود کم

به شبان هجر، خوابم، به دو دیده آمد آن دم

که سحر سجاف زرین، به کنار آسمان زد

به فلک زبانه خیزد، ز شرار جان سیمین