به فلک زبانه خیزد، ز شرار جان سیمین

چو خبر نشد که سروم، به سر که سایبان زد

به شبان هجر، خوابم، به دو دیده آمد آن دم

که سحر سجاف زرین، به کنار آسمان زد

که زبانزد جهان شد، چو زعاشقی زبان زد.