گفتم که می خواهم تو را، باور مکن، باور مکن

از جمع یاران پا مکش، با من به یاری سر مکن

گر همچو گل در خنده ام، دام فریب افکنده ام

در حسرت دامی چنین، بیهوده دامن تر مکن