از جمع یاران پا مکش، با من به یاری سر مکن

گفتم که می خواهم تو را، باور مکن، باور مکن

گر همچو گل در خنده ام، دام فریب افکنده ام

در حسرت دامی چنین، بیهوده دامن تر مکن

از عاشق پاکیزه خو، وصل من رسوا مجو