زین گوهر بی آبرو، زنهار، انگشتر مکن

شهد لب می رنگ من، آلوده با نیرنگ من

این جام افسون در مکش، این باده در ساغر مکن

چشمم اگر دارد نمی، ریزد به پای عالمی

نه ، نه که جز آغوش من، جز لعل ساغر نوش من

در خلوت خاموش من، اندیشه دیگر مکن

اینک تو و اینک لبم، این شور و این تاب و تبم