نه ، نه که جز آغوش من، جز لعل ساغر نوش من

این جام افسون در مکش، این باده در ساغر مکن

چشمم اگر دارد نمی، ریزد به پای عالمی

زین گوهر بی آبرو، زنهار، انگشتر مکن

در خلوت خاموش من، اندیشه دیگر مکن

اینک تو و اینک لبم، این شور و این تاب و تبم

صد بوسه بر لعلم بزن ، وز صد یکی کمتر مکن.