صد بوسه بر لعلم بزن ، وز صد یکی کمتر مکن.

نه ، نه که جز آغوش من، جز لعل ساغر نوش من

در خلوت خاموش من، اندیشه دیگر مکن

اینک تو و اینک لبم، این شور و این تاب و تبم