بی تو دیده جان را، بسته ام ز بینایی

همچو نور، از چشمم، رفتی و نمی آیی

تا زمن شدی غافل، سرزدم به هر محفل

بی تو عاقبت کارم، می کشد به رسوایی

از دورنگی ی یاران، وزفریب عیاران