آ فتاب را دیدم، هفت رنگ و فهمیدم

بی تو عاقبت کارم، می کشد به رسوایی

از دورنگی ی یاران، وزفریب عیاران

دیدم و چه ها دیدم، یک به یک تماشایی

اینکه نیست بی رنگی، زیر چرخ مینایی

حال من اگر خواهی، لاله دارد آگاهی

زان که جان او سوزد، همچو من ز تنهایی