گر دعا کنم شاید، خواهم اینکه افزاید

اینکه نیست بی رنگی، زیر چرخ مینایی

حال من اگر خواهی، لاله دارد آگاهی

زان که جان او سوزد، همچو من ز تنهایی

درتو آن جفا کیشی، در من این شکیبایی

دانم اینکه از دوری، خسته ای و رنجوری

سینه کرده ام بستر، تا بر او بیاسایی