گرمی ی بوسه ام کجا،؟ سردی آن دهن کجا؟

لاله و من؟ چه نسبتی! ساغر او ز می تهی:

ساق فریبزن کجا؟ ساقی ی سیمتن کجا؟

غنچه دهان بسته یی، پیش لب شکفته ام

نرگس و دیدگان من؟ وای از این ستمگری!

در نگهم ترانه ها، در نگهش سخن کجا؟

بر سر و سینه ام مکش، دست که خسته می شود!