جانم همه شرار و به پیکر نشسته گرم

شوقم هزار جامه تقوا دریده بود

بر لوح ساده دل دیرآشنای من

رنگ هزار باغ و بهار آ رمیده بود

خونم همه شراب و به رگ ها دویده بود

می سوخت شمع عشق به فانوس چشم من

وان روشنی به خلوتم از نور دیده بود