چون نغمه نهفته به تاری نشسته ام

نازک تنم، ولی نه چو گل های بامداد

گرد غمم، به چهره یاری نشسته ام

گر خوب و گر نه خوب؟ نوازشگرم تویی

اشک سیاه شکوه ز شب های دوریم

بر نوک کلک نامه نگاری نشسته ام

در چشم تو سیاهی بخت من اوفتاد