ای ساقه برف آشنا! امید گل کردن کجا

ای بار سنگین! دوش من، با خستگی شد جای تو

ای وحشت! ای آغشته تن، با خون من با جان من

در هر تپیدن از دلم، آید صدای پای تو

تا خون سبز زندگی، یخ بسته در رگ های تو؟

ای خشک سال جاودان! ای کوری ی گلزار جان!

از لاله چشمی وانشد، تا سینه شد صحرای تو