طبعم ز جورت خسته شد، شعرم به بندت بسته شد

هر شب به کامم می کشد، درد آفرین دنیای تو

گر لحظه یی همچون پری، خندم به ناز و دلبری

سیلی زند بر چهره ام، اهریمن سودای تو

لب را فروبست از سخن، زنجیری ی گویای تو

نه نطفه میلی در او، نه باردار از آرزو

سنگی سیت ۰۰۰ درنقش زنی، همبستر نازای تو.