پیکر مومی ی تو گرم نشد

خوب آن سان شدی که چون رخ تو

هیچ گل دلفریب و نرم شد

لیک افسوس هر چه کوشیدم

روزی از روزهای گرم خزان

بنشاندم در آفتاب، تو را

رفتم و آمدم چه دیدم... آه