رفتم و آمدم چه دیدم... آه

پیکر مومی ی تو گرم نشد

روزی از روزهای گرم خزان

بنشاندم در آفتاب، تو را

کرده بود آفتاب، آب، تو را

تو شدی آب و جامه شعرم،

غرق در پیکر زلال تو ماند