در سر من، در تن من، می دوید

چون تو کسی با لب من آشنا

وز دگران یکسره بیگانه بود

او همه چون مستی ی یک جرعه می

او چو شفق من چو شب تیره فام

سر زده بر دامن من، می دوید

آن که مرا عاشق دیوانه بود