کنارم دفتری همچون دلم ریش

به سوی دشت و صحرا پر کشیدند

من آزرده تنها خفته بودم

به چشمم اشک و بر لب هام آهی

به تشویش شب دوشم گواهی

تن من چوب دار عشق ها بود

هوس ها را به پای مرگ بردم