از همه سو ریخته بر دامنم

مست ز خود رفتم و باز آمدم

دیده من دید که تر دامنم

عشق تو را یافت که چون خون شرم

رعد خروشید و زمین ها گداخت

کلبه تاریک، دهان باز کرد

سینه من ساز نواساز شد