خاکشان تخت و سنگ بالین بود

چند فریاد و بعد... خاموشی

زندگی مرد و از صدا افتاد

چند پیکر، شکسته سینه و سر

مرده ریگی که ماند از آنان

کاسه و کوزه سفالین بود