جان میان بستر از جسمش گریخت

هر صدایی را که آمد، گوش کرد

ساعتی بگذشت و کس پنداشتی

جام را بگرفت و بر لب ها نهاد

لرزه بر آن قلب بی پروا فتاد

دیده را بگشود تا بیند کدام

جامه مرگ و فنا پوشیده بود