خیال مردن آن مادری که بیمارست

پرید از قفس تنگ درد پرور من،

به گلشن دگران رفت و آشیانه گرفت.

بریز تا نکند بیش ازین مرا آزار

خیال او که، در آن کلبه کثیف، هنوز

برای کودک بی مادرم پرستار است...

ببر ز خاطر من رنج و درد طفل مرا