به دریا نهد زورق و ساز و برگ

به فریادها ناله بادها...

پس آنگاه کوشش کند ناخدای

که بر خستگان ناخدایی کند:

کسان را بدان رهنمایی کند...

چو آسوده شد زانچه بایست کرد،

به بالای کشتی رود مردوار-