کسان را بدان رهنمایی کند...

پس آنگاه کوشش کند ناخدای

که بر خستگان ناخدایی کند:

به دریا نهد زورق و ساز و برگ

چو آسوده شد زانچه بایست کرد،

به بالای کشتی رود مردوار-

بر آن سینه قهرمان دلیر