اندازه لب نیست این این لطف عامت می کند

بستان ز شاه ساقیان سرمست شو چون باقیان

گر نیم مست ناقصی مست تمامت می کند

از لب سلامت ای احد چون برگ بیرون می جهد

ماه از غمت دو نیم شد رخساره ها چون سیم شد

قد الف چون جیم شد وین جیم جامت می کند

در عشق زاری ها نگر وین اشک باری ها نگر