تمامی ی تن حسم، و در تب آغوشت

که با تو مرا خفتن ، پذیره باور نیست

ز باور وناباور ، به یاوه سخن گفتم

مراد من از معنا ، به لفظ میسر نیست

به منطقم از عصیان ، خلاص مقدر نیست

به کاسه این خالی ، کنون ز جنون سرشار

تجاسر کودک هست ، تعقل مادر نیست