به مخمل آن نیمتخت سرخ ، اگر بنشانی مرا به جاست

صدای تو همچون شراب سرخ ، به گونه زردم دوانده خون

چنین که مرا مست می کنی ، نشانی ی میخانه ات کجاست ؟

به قطره شبنم نگاه کن ، نشسته به گلبرگ مخملی

صدای تپش های قلب من ، به گوش تو می گوید این سخن

که عاشقم و درد عاشقی ، چگونه ندانی که بی دواست ؟

ز جک جک گنجشک های باغ ، تداعی صد بوسه می کنم