بخشید معنا را تکامل، چونان که بخشد غنچه را گل

درقطره اشکش محبت، تابیده چون رنگین کمان بود

با همت وارستگی ها، در منتهای خستگی ها

آیات مهر و حکم عدلش، تامرز بی مرزی روان بود

زیراوجودش نیم دیگر، ازخطه نیم جهان بود

واگشتنش را دوست دارم، برتوبه حرمت می گزارم

هرچند بنیانی دگررا، خودازنخستین بانیان بود