دو روز دگر عید می رسد، بگو که دلم شکوه کم کند

ز خوفه او تیره می شود زمین پر از آفتاب من

خدا اگر از هسته نبات خراب جهان را درست کرد

بشر کند از هسته جماد درست جهان را خراب من

مگر که بخندم به هر چه هست مگر که بکاهد عذاب من

مگر برسانم به اهل دل سرود و درود و خجسته باد

مگر که بنوشند تشنگان زشعر روان تر زآب من