به نان و آب مجانی کشاندی

ولی ایشان ز خویشانت نبودند

در این خط جمله را بیجا نشاندی

سخن گفتی ز عدل و داد و آن را

از این نقلت که همچون نقل تر بود

هیاهو شد عجب توتی تکاندی

سخن هایت ز حکمت دفتری بود