شاید بهار سبز ببارند ، شاید گیاه سبز بکارند

چون باره گسیخته افسار ، برمردمی که راهنوردند

برگرد آبگیر پر از اشک، با قامت خمیده و لرزان

تمثیل لاله های سیاهند، این مادران که دختر دردند

دلزندگان سبز که بیزار ، از این خزان مرده زردند