سجاده تار و پود گسسته ست، دیوی بر آن به جبر نشسته ست

کو چاره ساز نفرت و نفرین، تهمینه های سوگ و عزا را ؟

زین پس کدام جامه بپوشند، بهر کدام خیر بکوشند

آنان که عین فاجعه دیدند، فخر امام ارج عبا را

گو سیل سخت آید و شوید، سجاده و نماز ریا را