اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری

بی تو به سر می نشود با دگری می نشود

هر چه کنم عشق بیان بی جگری می نشود

هیچ کسی را ز دلم خود خبری می نشود

یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من

آب حیاتی ندهد یا گهری می نشود