چینه دان شوم و سیری ناپذیرش هر دم از من طعمه ای خواهد

بسته گوناگون پل پیغام

هر نفس لختی ز عمر من، بسان قطره ای زرین

می چکد در کام این مرداب عمر اوبار

بازمانده، جاودان، منقار وی چون غار

من ز عمر خویشتن هر لحظه ای را لاشه ای سازم

همچو ماهی سویش اندازم