می مکید از هر گلی نوشی

تا کند سرشار شهدی خوش هزاران بیشه کندوی یادش را

بی خیال از آشیان سبز، یا گلخانه رنگین

کآن ره آورد بهاران است، وین پاییز را آیین

می پرید از باغ آغوشی به آغوشی