زیر پایم برف های پاک و دوشیزه

خویشتن هم گله بودم هم شبان بودم

بر بسیط برف پوش خلوت و هموار

تک و تنها با درفش خویش، خوش خوش پیش می رفتم

قژفژی خوش داشت

پام بذر نقش بکرش را

هر قدم در برفها می کاشت