هر قدم در برفها می کاشت

زیر پایم برف های پاک و دوشیزه

قژفژی خوش داشت

پام بذر نقش بکرش را

شهر بکری بر گرفتن از گل گنجینه های راز

هر قدم از خویش نقش تازه ای هشتن

چه خدایانه غروری در دلم می کشت و می انباشت