مست خدا نمی رود مست غرور می رود

زهره نداشت هیچ کس تا بر او زند نفس

پخته شود از این سپس چون به تنور می رود

صاف صفا نمی رود راه وفا نمی رود

ای خنک آن که پیش شد بنده دین و کیش شد

موسی وقت خویش شد جانب طور می رود

چند برید جامه ها بست بسی عمامه ها