موسی وقت خویش شد جانب طور می رود

صاف صفا نمی رود راه وفا نمی رود

مست خدا نمی رود مست غرور می رود

ای خنک آن که پیش شد بنده دین و کیش شد

چند برید جامه ها بست بسی عمامه ها

چون که نداشت ستر حق ناکس و عور می رود

آنک ز روم زاده بد جانب روم وارود