و یا آوایی از جایی، کجا؟ هرگز نپرسیدیم

تا زنجیر

ندانستیم

ندایی بود در رویای خوف و خستگیهامان

چنین می گفت

فتاده تخته سنگ آن سوی، وز پیشینیان پیری

بر او رازی نوشته است، هرکس طاق هر کس جفت